คำถามเสียงดังฟังชัดครั้งนี้ ไม่ใช่แค่การตัดงบประมาณแบบลูบหน้าปะจมูก แต่เป็นการท้าทายไปถึงโครงสร้าง “รัฐซ้อนรัฐ” อีกด้วย ยิ่งเมื่อมีชนวนเหตุสะเทือนขวัญคดี "ยิง สส." ที่หลักฐานมัดแน่นว่า “รถ-ปืน-คน” ล้วนสังกัด กอ.รมน. ก็ยิ่งเป็นประเด็นที่ทำให้นายวันนอร์ออกอาการอย่างที่เห็น
“ภารกิจที่เด่นๆ ของ กอ.รมน. ผมยังไม่เห็นอะไรเด่นเลย ถ้าจะพูดถึงเด่น เด่นอยู่อย่างเดียว 2-3 เดือนที่แล้วคือ ยิง สส. ภารกิจยิง สส. เป็นหน้าที่ของ กอ.รมน.หรือเปล่า ผมไม่ทราบ จะปฏิเสธบอกว่าไม่ใช่ก็จับได้แล้ว ขณะนี้ขึ้นศาลอยู่ รถของ กอ.รมน. , ปืนของ กอ.รมน. , คนของ กอ.รมน.” วันมูหะมัดนอร์ มะทา ตั้งคำถาม
นายวันมูหะมัดนอร์ ยังกล่าวว่า ว่างงาน ไม่มีภารกิจ จึงคิดอะไรที่ไม่เป็นประโยชน์กับประชาชน น่าจะถึงเวลาที่ต้องพิจารณา ไม่ใช่เพิ่มงานหรือตัดงบประมาณ แต่ควรตัดหน่วยงานที่ไม่จำเป็นออกบ้าง รัฐจะได้เบาภาระ อยากให้คณะกรรมาธิการลองสอบถาม สส.จังหวัดชายแดนภาคใต้ว่า กลัวอะไรมากที่สุดในตอนนี้ เขากลัว กอ.รมน. เพราะสส.ยังถูกยิง แล้วประชาชนจะหวังอะไรจากความมั่นคงของชาติ หวังอะไรจาก กอ.รมน.ที่ใช้ภาษีจากประชาชนมาทำลายชีวิตผู้แทนประชาชน
”ผมว่า เราอย่าพิจารณาตัดงบประมาณ แต่ตัดหน่วยงานที่ไม่จำเป็นแบบนี้ออก ตั้งมาหลายปีตั้งแต่ปี 49 เป็นต้นมา ใช้งบประมาณของรัฐไปแล้วเท่าไหร่ ผลงานที่ประจักษ์แจ้งที่เป็นผลดีคุ้ม”
คำถามก็คือ กอ.รมน. เป็นอย่างที่นายวันนอร์ว่าไว้จริงหรือ
จากการตรวจสอบข้อมูลเพิ่มเติมตาม พ.ร.บ.งบประมาณรายจ่ายประจำปี พบว่า ระยะเวลา 18 ปีที่ผ่านมา ตั้งแต่ปีงบประมาณ 2552 จนถึงปีงบประมาณ 2569 กอ.รมน. ได้รับการจัดสรรงบประมาณรวมแล้วไม่ต่ำกว่า 123,097 ล้านบาท
ทั้งนี้ ตัวเลขดังกล่าวคิดเฉพาะงบประมาณทางตรงที่ปรากฏภายใต้โครงสร้างสังกัดสำนักนายกรัฐมนตรีเท่านั้น โดยไม่รวมงบประมาณประเภท "งบกลาง" หรือเม็ดเงินสนับสนุนบูรณาการความมั่นคงอื่นๆ ที่โยกย้ายมาจากกระทรวงหลัก เช่น กระทรวงกลาโหม
เมื่อเม็ดเงินระดับแสนล้านถูกนำมาเปรียบเทียบกับดัชนีชี้วัดความสงบในพื้นที่ที่สถานการณ์ไม่เปลี่ยนแปลงไปจากเดิมจึงเป็นเรื่องที่น่าคิดตามนายวันนอร์เช่นกัน
ส่วนคิดแล้วจะเห็นด้วยหรือเห็นต่าง ก็คง “ปุจฉา-วิสัชนา” กันต่อไป
